Ik reed in men wagen
Soms meerdere bange dagen
Enkel om jou te ontmoeten
God zeg me, waarom moet ik boeten.

Ik wist waar je zat of waar je was
Soms stond ik daar op één enkele pas
Hoewel je het op dat moment niet hebt geweten
Het was zalig, je zo kort te betreden.

Enkel muren hebben ons gescheiden
Ze afbreken had ons kunnen bevrijden
En dan plots stond ik in ONS Parijs
Met moed en plannen maar de hemel bleef grijs.

Twee uur in een hotel, warm en geborgen
Maar niet de warmte waar jij kunt voor zorgen
Weemoed, verlangen, en ik was snel terug daar
Ik hoopte dat je er waart, was het maar waar.

Voorlopig ben ik geveld, maar ben ik veilig
Alleen jij is en blijft mij heilig
Wat mijn missie ook mag zijn
Liefste, probeer te proeven van mijn wijn.

Veerle, Ian, Stefke, O wat een hoop
Ze steunen me, ik wil niet dood
Vechten, strijden is wat ik nu wil
Waarom, zeg me waarom blijft het zo stil.

Hier denk ik veel aan goede en slechte dagen
In verband daarmee heb ik zoveel te vragen
Ik ga soms naar huis en probeer te doorgronden
Het antwoord heb ik nog steeds niet gevonden.

O Ian, je moest eens weten
Hoe diep in mij ik jou heb bezeten
Ik hoop dat je ooit het mag ondervinden
Er zijn zovele wegen om ons te binden!!!

Still love you!!