mag ik nestelen in
jou porseleinen hart,
huilen in jouw verdampte meren,
emoties tekenen
op jouw speelse cocon,
van je eeuwig stuifmeel
snuiven?
lichter nu, rustend
op jouw wijde vleugels,
hervind ik de draden
van m'n web,
een donzig pluimpje
dat ik net naar
het zonlicht richtte,
zweeft naar jou