zonder titel
Het botsen van deze twee velden
Gal tierend en spugend verdonkerte
dat zich in de kronkels van dit hoofd doet gelden
En het andere
Glijdend langs dit hart
Een wolkje zacht ontglipt er de kamers
Bij elke beweging van de klepjes
Een gouden ademstoot
bij elke hartslag
voor jou
Dit botsen, waar wij nu
samen onder lijden
is gewoon mijn menszijn, liefste,
Mijn gewone-mens-zijn.
Reacties op dit gedicht
| koelemij,harold: | Maandag, maart 31, 2003 09:59 |
| mij zegguh zonder titel is niet zonder titel want er staat zonder titel en de titel zonder titel is best wel mooi ;) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Pieterkepieter | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 maart 2003 | ||
| Thema's: | ||