Wie o wie..
Wie o wie..
Wie sluit me in zijn armen
als een vader dat zou doen
Wie zou apetrots zijn en
gebruikt me niet als bokshandschoen
Wie droogt er mijn tranen
slaat zijn armen om me heen
Wie komt even bij me, lacht
heel lief en niet gemeen
Wie zal ongerust zijn
als ik eens te laat ben
Wie tekent een plannetje
als ik de weg niet ken
Wie begroet me met een lach
als ik terug kom na een reis
Wie is zacht en warm
en niet zo kil als ijs
Wie kan me tonen wat het is
om je vader te vertrouwen
Wie kan me leren hoe ik ooit
van hem ga kunnen houden
-02.04.2003-
Cartooneken
Reacties op dit gedicht
| roswitha: | Zondag, april 06, 2003 10:09 |
| jeej jij kan eg mooi schrijven... ~xxx~ chester |
|
| Hans Winter: | Donderdag, april 03, 2003 12:59 |
| een vader haalt je vader niet weg, gaat niet staan tussen jou en hem, maar maakt je vertrouwd om thuis te komen, dat betekent te vertellen hoe het buiten was voor jou, zo tussen kind en vrouw, laat zich er zijn als jij er bent, verzoent je met je gemis, je droefenis, opdat je zo je wilt sterk genoeg zal zijn, hem terug te zoeken hebt. nogmaals een kleine groet, hans |
|
| Hans Winter: | Donderdag, april 03, 2003 01:20 |
| bestaan laat zich niet raden, zoekt zich, voelt zich geroepen tot een zeker overgaan, beproeft een overgedragen beminnen, raakt haar als je binnenste zijde aan, komt er een kind uit je voort, een vader zal je zijn, komt er een kind je vragen vader te wezen, leven zal je als een gezaaide korrel geven tot het opgekomen graan haar voedt. groet, hans |
|
| Erna Muermans: | Woensdag, april 02, 2003 22:43 |
| prachtig heb je je gevoel van eenzaamheid hier weergegeven Erna |
|
| Robski: | Woensdag, april 02, 2003 22:39 |
| Tsja.. ik kan je enkel tonen hoe goed ik 't met je voorheb als lief.. maar niet wat vaders betreft.. ik hoop dat er mensen voor je zijn die een soortgelijke rol zullen spelen in je leven en dat je die in ieder geval leert vertrouwen, maar het beste zou nog wel zijn als je met je echte vader een middenweg leert te vinden.. Succes in ieder geval lieverd.. *knufffxx* ikke |
|
| Rep: | Woensdag, april 02, 2003 22:37 |
| knuffel :) | |
| Lobbes: | Woensdag, april 02, 2003 22:04 |
| Sterkte meis :S Ik ken het... liefs, Lisette |
|
| Iejoor: | Woensdag, april 02, 2003 21:52 |
| Kippenvel, ik vind zoveel herkenning... Even een traan... *slik* En daarom dan ook sprakeloos, ik tol met dezelfde vragen, al spreek ik ze amper meer uit :( sterkte, warme knuffel... |
|
| Marieke: | Woensdag, april 02, 2003 21:37 |
| De enige die je dat kan laten zien is je vader zelf, Marthe. Helaas doet hij het zo te lezen niet. Een heel herkenbaar probleem... Bij mijn vader gingen zijn ogen te laat open. Op het moment dat hij ontdekte waar hij mee bezig was, was mijn hart al gesloten. De sleutel? Geen idee waar die ligt... Laat 't niet zo ver komen! Sterkte meiske... Liefs Marieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 02 april 2003 | ||
| Thema's: | ||