HET BLAUW DAT GELE KOREN ZINGT

het blauw dat gele koren zingt

handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden

het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen

is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is

wil melker
12/0404/2003

Geschreven door

wil melker

Reacties op dit gedicht

wil melker vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

lenore:	Zaterdag, april 12, 2003 14:19
Zucht.... Rozenrood, geluk in liefde Kus Lotte

koelemij,harold:	Zaterdag, april 12, 2003 11:06
HET BLAUW DAT GELE KOREN ZINGT goedemorgen wil ik bekijk het als of je een avond aan het bier gezeten hebt maar wel met mate ':)

Erna Muermans:	Zaterdag, april 12, 2003 10:27
prachtig weer ben je gaan wandelen Wil??? er is nog geen koren met korenbloemekes maar het beeld is mooi gekozen ik heb genoten van je gedicht Erna

Over dit gedicht