Wat te doen............

Mijn hart zegt;"Bij jou wil ik zijn."
Terwijl mijn hoofd zegt;"Nee de kansen zijn te klein."
Je bent een supervent met een heel groot hart.
Echt waar jou had ik het liefst gehad.

Ik wou dat je iets steviger op je benen stond.
Dan verdwenen al mijn twijfels onder de grond.
Je ups en downs maken je zo ongrijpbaar.
Lief, ik wil ook wat zekerheid, is dat zo raar?

Er zijn twee mensen nodig om een schip te laten varen.
Als ik strand, moet jij de klus kunnen klaren.
Je bent op zichzelf zo'n spontane, gezellige en wijze vent.
Maar zodra ik dicht bij je kom, lijkt dit onbekend.

We waren een leuk stel.
Jij: spontaan, en ik: 'wist 't allemaal wel'.
Liefde heeft er elk moment gezeten.
Ondanks dat we elkaar van alles en nog wat verweten.

Langzaam maar zeker zonderde ik me van je af.
Elke ruzie ervaarde ik als een straf.
Door de liefde stapten we er snel weer overheen.
Toch leek het gras minder groen dan voorheen.

De waarde van onze eerste ontmoeting was verdwenen.
We leken tien jaar ouder door die zogenaamde problemen.
Ieder van ons had een zwakke en sterke periode.
Toch bleven liefde en troost onze code.

's Nachts als je sliep was ik op mijn best.
Mijn kerel zonder zorgen, dat is 't enige wat rest.
Je mooie ogen en je zachte huid komen telkens bij me boven.
Tja dat ik je zo herinner zul je toch nooit geloven.

Lief ik weet niet wat de kansen zijn..............
Mijn liefde is enorm, maar mijn vertrouwen is klein.
Beiden hebben we recht op een fantastisch leven.
Als ik zeker wist dat 't goed kwam, dan wachtte ik wel even!

Liefs "gajus"