Tranen van verdriet
ik zit op mijn kamer helemaal alleen
ik luister naar de stilte de stilte om mij heen
zacht hoor ik de regen tikkend tegen mijn raam
de maan schijnt door de wolken
en de wind fluistert jouw naam
ik voel me ongelukkig eenzaam koud en bang
kan mijn tranen niet bedwingen
en ze glinsteren op mijn wang
snel veeg ik ze weg bang dat iemand ze ziet
ze zouden om mij lachen
om mijn tranen van verdriet
ik luister naar de stilte de stilte om mij heen
zacht hoor ik de regen tikkend tegen mijn raam
de maan schijnt door de wolken
en de wind fluistert jouw naam
ik voel me ongelukkig eenzaam koud en bang
kan mijn tranen niet bedwingen
en ze glinsteren op mijn wang
snel veeg ik ze weg bang dat iemand ze ziet
ze zouden om mij lachen
om mijn tranen van verdriet
Reacties op dit gedicht
| protectangel: | Vrijdag, mei 09, 2003 23:28 |
| zeer emotioneel gedicht! begrijp je volkomen! dikke kus xxx your protectangel |
|
| ikketje: | Vrijdag, mei 09, 2003 23:20 |
| heel mooi gedichtje ...zeer herkenbaar veel liefs *~ikke~* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nikki | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||