onbewogen
als in een ogenblik
sluit ik mijn ogen
en blijf, terwijl ik langzaam stik
zitten als onbewogen
hou me vast in je macht
wat wel een decennia schijnt
en waarbij alle kracht
tot in de eeuwigheid verdwijnt
maar wanneer de greep verslapt
en ik mij ervan bevrijd
is het alsof ik word vertrapt
met de grootst mogelijke verbetenheid
als in een kort moment
open ik de ogen
waar jij er weer bent
net als altijd, onbewogen
sluit ik mijn ogen
en blijf, terwijl ik langzaam stik
zitten als onbewogen
hou me vast in je macht
wat wel een decennia schijnt
en waarbij alle kracht
tot in de eeuwigheid verdwijnt
maar wanneer de greep verslapt
en ik mij ervan bevrijd
is het alsof ik word vertrapt
met de grootst mogelijke verbetenheid
als in een kort moment
open ik de ogen
waar jij er weer bent
net als altijd, onbewogen
Reacties op dit gedicht
| Myriamm: | Dinsdag, mei 13, 2003 21:58 |
| Heel ontroerend en verbijsterend. Ik hoop dat je de angst op een gegeven moment achter je kunt laten en je helemaal vrij zult kunnen voelen, liefs Myriamm |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nannette | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 13 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||