Rust
Sinds tranen m'n hart verlieten
en glimlach alles overnam
sta ik terug open voor de wereld
laat ik alles op me afkomen
Sta ik open voor wat me raakt
in m'n diepste ik
Verdriet heeft geen plaats meer
eenzaamheid heeft me verlaten
Het verleden kan eindelijk rusten
Reacties op dit gedicht
| margot: | Donderdag, mei 22, 2003 22:52 |
| héél positief!!!!!! liefs,margot |
|
| joni heylens: | Donderdag, mei 22, 2003 21:42 |
| heel mooi gedicht! en als ik je naam en die van Galladrielle bekijk, ben ik blijkbaar niet de enige die the Lord of the Rings te gek vindt groetjes, Jonitje | |
| nachtegaal: | Donderdag, mei 22, 2003 14:55 |
| Kort, mooi en strek! Een overwinning op jezelf , is t niet , om je weet vrij te voelen ? liefs , nachtegaal | |
| Gwendolien: | Donderdag, mei 22, 2003 11:56 |
| heel mooi... succes verder... kus Gwen |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Rivendel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||