Soms...
Soms lijk je helemaal alleen te staan
dan wil je heel ver hiervandaan.
Soms is pijn net als de horizon
er is geen einde, je wou dat je het stoppen kon.
Je zit met duizenden vragen
waarvan de woorden steeds meer vervagen
door het zoeken naar een antwoord,
het nadenken,piekeren enzovoort...
Je zoekt hoop, je zoekt troost
je vindt ze niet hier en ook niet bij jouw kroost.
Je zoekt de waarheid, maar je wil ze niet kennen.
Nu kan je alleen nog maar stoppen of...verder rennen
Reacties op dit gedicht
| @Kakien@: | Dinsdag, juni 03, 2003 18:48 |
| Ik hoop dat zo'n gevoel snel bij je overgaat.. Bij mij duurt het meestal een weekje ofzo en dan ben ik er weer helemaal bovenop:) -xxx- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Carline | 
|
|
| Gecontroleerd door: bevertje | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||