Een roos
Een roos
Dertien jaar lang was ik je vrouw,
Mijn lieve man, ik hield van jou,
Ik was gelukkig, en voelde mij een roos,
Tot je uiteindelijk voor die ander koos,
Het water van de bloem was op,
De roos hing zijn kop,
De blaadjes gingen hangen,
Jij was door iemand anders bevangen,
Ik voelde mij slecht,
Maar de stengel bleef recht,
Zonder water, de stengel bleef staan,
Voor de kinderen, ik moest en zou verder gaan,
Ooit op een dag, bloeit de roos weer open,
En krijgt ze terug water bijgegoten,
En wie het dan doet, dat weet geen mens,
Al heb ik wel een vurige wens,
Dat jij mij water geeft tot aan mijn dood,
Maar ja, een gedroogde roos die komt er ook,
Ze straalt misschien niet meer zoals het moet,
Maar verder leven, ze beseft…het moet.
Hilde
Dertien jaar lang was ik je vrouw,
Mijn lieve man, ik hield van jou,
Ik was gelukkig, en voelde mij een roos,
Tot je uiteindelijk voor die ander koos,
Het water van de bloem was op,
De roos hing zijn kop,
De blaadjes gingen hangen,
Jij was door iemand anders bevangen,
Ik voelde mij slecht,
Maar de stengel bleef recht,
Zonder water, de stengel bleef staan,
Voor de kinderen, ik moest en zou verder gaan,
Ooit op een dag, bloeit de roos weer open,
En krijgt ze terug water bijgegoten,
En wie het dan doet, dat weet geen mens,
Al heb ik wel een vurige wens,
Dat jij mij water geeft tot aan mijn dood,
Maar ja, een gedroogde roos die komt er ook,
Ze straalt misschien niet meer zoals het moet,
Maar verder leven, ze beseft…het moet.
Hilde
Reacties op dit gedicht
| margot: | Woensdag, mei 28, 2003 17:39 |
| raakt me...volhouden ...eens zal je weer openbloeien...sterkte !!! liefs,margot |
|
| Hans Winter: | Woensdag, mei 28, 2003 17:09 |
| vang een druppeltje dauw, wat hemelhuilen, buigzaam kun je blijven, hopen op een plek waar je hechten kunt. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hilde Redant | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 28 mei 2003 | ||
| Thema's: | ||