Gesloten ogen.
Twee sprekende ogen
In een gezicht zo lief en zacht
Twee ogen die me, als ik verdriet had,
Troost gaven en de nodige kracht
Twee sprekende ogen
Die liefde en goedheid schonken
En die samen, als ze iemand gelukkig zagen
Van medeleven nog mooier blonken
Twee sprekende ogen
Ook wel eens gevuld met een traan
Want het hart spiegelde in die ogen
Waren met onze vreugd
en met ons leed begaan
Twee srekende ogen
Een leven lang parels in jouw lief gezivht
Die zo begaan waren
met alles wat menselijk is
Die ogen zijn nu voor altijd dicht