DE GLIMLACH DIE VERDWAALT
de glimlach die verdwaalt
ik voel de pijn in je
het jarenlang gemis
de glimlach die verdwaalt
omdat er niemand is
handen lieten je ontwaken
een wereld die niet mocht
in je ogen alle dromen
die ik heel mijn leven zocht
je lippen proefden van
het rood in warme kussen
je lichaam liet zich zacht
in volle overgave sussen
we braken voor elkaar
de banden die ons bonden
we werden vrij maar voelden
waar we ons verwondden
ik kijk je aan en zie
je blik op morgen, weet
hoe daar de regen droogt
in je glimlach zonder zorgen
wil melker
24/06/2003
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Woensdag, juni 25, 2003 00:07 |
| Yep! kus; | |
| viv: | Woensdag, juni 25, 2003 00:04 |
| Mooiiiii...die las echt heel lekker weg.... Viv |
|
| Erna Muermans: | Dinsdag, juni 24, 2003 23:41 |
| knap Wil heerlijk je te lezen Erna |
|
| waterval: | Dinsdag, juni 24, 2003 11:08 |
| hier bezwijk ik helemaal voor.... Prachtig....!! veel liefs... waterval~~~ |
|
| green eyes !: | Dinsdag, juni 24, 2003 09:29 |
| speciaal, zoals gewoonlijk, ik glimlach je ook toe, mooi, liefs, Marina |
|
| free: | Dinsdag, juni 24, 2003 07:41 |
| heel mooi..... liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 24 juni 2003 | ||
| Thema's: | ||