levensmoe
Ik ben het leven zat,
ben zo moe,
ik heb het gehad
het plezier is weg,
krijg alleen te maken met tegenslag,
pijn en pech.
ik wil gewoon niet meer,
als maar dat verdriet,
keer op keer.
ik heb moeten beloven,
tegen diegene die zich vrienden noemen,
me niet van het leven te beroven.
maar het lijkt zo fijn,
en ik wil het zo graag,
even zonder verdriet en pijn.
de belofte moet ik houden,
dat zal ik zeker doen,
weet alleen niet hoe lang ik het nog vol kan houden
ben zo moe,
ik heb het gehad
het plezier is weg,
krijg alleen te maken met tegenslag,
pijn en pech.
ik wil gewoon niet meer,
als maar dat verdriet,
keer op keer.
ik heb moeten beloven,
tegen diegene die zich vrienden noemen,
me niet van het leven te beroven.
maar het lijkt zo fijn,
en ik wil het zo graag,
even zonder verdriet en pijn.
de belofte moet ik houden,
dat zal ik zeker doen,
weet alleen niet hoe lang ik het nog vol kan houden
Reacties op dit gedicht
| : | Donderdag, augustus 30, 2012 13:22 |
| heel mooi geschreven!ben er stil van dus daarom een kort bericht. | |
| Sies: | Zaterdag, juni 28, 2003 20:45 |
| praat met je vrienden over wat je voelt en waarom je het wel zou kunnen doen. Laat geen gevoel binnen in je zitten en ben er ook niet bang voor. Praat praat en praat tot je er helemaal gek van wordt en denk heel goed na over wat je doet en wat de gevolgen kunnnen zijn. heel veel sterkte en knuffels en kusjes ik houd van je sies | |
| lovegirl: | Zaterdag, juni 28, 2003 19:13 |
| ik zit met het zelfde probleem als jij maar ik geef het niet op ik blijf toch hopen om het geluk te vinden en van de pijn en het verdriet af te komen GEEF NIET OP liefs lovegirl. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nienna Ancalìmon | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 28 juni 2003 | ||
| Thema's: | ||