OPENDEN IN VOCHTIG ROOD
openden in vochtig rood
ik zag het warme
welkom in je ogen
je stem zong en
je lippen openden
in vochtig rood
ik hoorde geen
woorden maar
danste naar binnen
was gek op je lijf
en dolde je zinnen
lichamen woelden
handen kroelden
in honger en dorst
ik rustte uit met
jou op mijn borst
maar je verdween
ik had geen oog
voor je geest, koos
voor je lijf als een beest, jij
bent er niet echt geweest
wil melker
04/07/2003
Reacties op dit gedicht
| kokkie: | Zondag, juli 06, 2003 19:00 |
| juist dat laatste vind ik zeer treffend Wil... liefs xxx |
|
| lenore: | Vrijdag, juli 04, 2003 18:02 |
| Weer aan het dromen bij een regenachtige morgen Wil, Wat een vrijdag he... Kusjes Liefs Lotte |
|
| Annetjuh: | Vrijdag, juli 04, 2003 12:52 |
| Schitternd, die diepgang in je gedicht!! heerlijk om te lezen. liefs Annetjuh |
|
| Erna Muermans: | Vrijdag, juli 04, 2003 11:48 |
| Goh Wil...waarom zet je die laatste strofe erbij... het leek allemaal zo mooi liefs Erna |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 04 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||