Nooit.
Nooit.
Ik voel me wagenziek, ik voel me
wagen met jou als stuur, stuurloos
daar jij loos bent. Je bent nooit goed
voor mij geweest, goedheid. Hoe kan
het ook? Hoe kan je ook, touwtrekken
op je eentje? Hoe kan ik ook, houden
van het kreng met jouw lichaam? Lief –
slechte koosnaam – je maakt me hatelijk,
maar nooit haatdragend. Nooit kan je
de moeite doen, die het mij kost, om jou
te beledigen. Schat, schat, trut, de jacht
is lang gesloten. Het seizoen is lang voorbij.
Ik heb je nu, je hebt mij, zeg nooit nooit
is verleden tijd. Mijn schaduw heeft
je naam gestolen, en nooit – ik zeg nooit –
kan je de pijn begrijpen die mijn liefde is.
Reacties op dit gedicht
| lani: | Zondag, juli 13, 2003 09:33 |
| wrang en bitter... m'n lief, m'n schat... je beschrijft het prachtig! x-x-x |
|
| MayadeBij: | Zondag, juli 13, 2003 00:29 |
| Grote glimlach, klopt! Kus (zo eentje die achteloos maar toch intens voor jou is, ken je dat?) | |
| PeterdB: | Zaterdag, juli 05, 2003 22:57 |
| Geweldig leuk weer een gedicht van je te lezen Charly. Onnavolgbare stijl, sterk beeldend geschreven, altijd boeiend. | |
| aseos: | Zaterdag, juli 05, 2003 22:14 |
| er klinkt een vleugje wanhoop in door, naar mijn idee. Maar wel zoals altijd erg mooi en pakkend. kus soesa | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 05 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||