Adem vecht in verstikking
de strop knelt genadeloos
de omgeving sluit het ventiel
stuwt de knoop hoger…
De lichte scheuten van duizel
verwarring in weldenkendheid
woorden vechten om volgorde
die zinnen rechtlijnig maken…
Aders zwellen als blauwe rivieren
kolkend water in onstuimige nerven
gestremde relativiteit ontgint
het bewustzijn met een zeis…
Tranen verdrinken in zeeën
die mijn ziel in vloed meevoerde
gevouwen handen verzoeken
om wat kracht in overwinning…
| tim balthazar: | Maandag, juli 14, 2003 17:46 |
| dit voel ik nu weeral prachtig jef de hoogste trap mijner erkenning groetjes |
|
| jolanda vonk: | Maandag, juli 14, 2003 01:43 |
| Poeh hakt er aardig in zo 's avonds laat! Lees vaak je gedichten en vind ze mooi of intrigerend, zet me tot nadenken. Soms ook een beetje jaloers, dat jij zegt wat ik denk, en ik het heel anders verwoordt. Weltrusten Jeffry, een warme groet van Jolanda |
|
| wijnand.: | Maandag, juli 14, 2003 00:22 |
| somber aan het begin van het gedicht dacht ik dat het om een zelfmoordpoging ging later zwakt dat gelukkig af Mooi geschreven |
|
| Auteur: Jeffry | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||