aura
aura
verras mij aangenaam, in naam van
wat ik liefde noem. vlij je aura
tegen de mijne aan, dek me
met je lichaam toe.
waar wij liggen, ligt de wereld
onder ons. geen mens raakt
aan onze voeten.
onze voeten dragen ons op handen.
van dageraad naar avondrood,
ik kleur je in met kussen.
::: david troch :::
verras mij aangenaam, in naam van
wat ik liefde noem. vlij je aura
tegen de mijne aan, dek me
met je lichaam toe.
waar wij liggen, ligt de wereld
onder ons. geen mens raakt
aan onze voeten.
onze voeten dragen ons op handen.
van dageraad naar avondrood,
ik kleur je in met kussen.
::: david troch :::
Reacties op dit gedicht
| margot: | Zondag, juli 20, 2003 23:01 |
| een plaatje... liefs,margot |
|
| Gracia Groen: | Donderdag, juli 17, 2003 21:23 |
| Sprakeloos | |
| waterval: | Donderdag, juli 17, 2003 11:22 |
| het lezen van je gedicht heeft me zéér aangenaam verrast...... Hééééél mooi..... veel liefs,... van waterval~~~ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: David Troch | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||