Over
Tussen draden van
De onbeschrijvelijke pijn
Heeft zicht verweven
Langzaam
Onopgemerkt haast in’t begin
De vreugde om wat is
En wat is geweest
Het doet mij voelen
’t Leven heeft weer zin
Ik ben niet bang meer
Voor de dood
Niet bang te hechten aan het leven
Aan alles wat mij is gegeven
Ik weet dat zij eens weer zal komen
Met alle pijn
En het gemis
Maar nooit zal kunnen nemen
De herinnering aan elk moment
Dat mij nu dierbaar is.
De onbeschrijvelijke pijn
Heeft zicht verweven
Langzaam
Onopgemerkt haast in’t begin
De vreugde om wat is
En wat is geweest
Het doet mij voelen
’t Leven heeft weer zin
Ik ben niet bang meer
Voor de dood
Niet bang te hechten aan het leven
Aan alles wat mij is gegeven
Ik weet dat zij eens weer zal komen
Met alle pijn
En het gemis
Maar nooit zal kunnen nemen
De herinnering aan elk moment
Dat mij nu dierbaar is.
Reacties op dit gedicht
| xavion: | Dinsdag, juli 22, 2003 04:59 |
| Mooi geschreven... Voor jou... Herinneringen, streven naar een gemis... Het verleden is dierbaar, zo dierbaar als de toekomst voor je is... Liefs XaVioN |
|
| green eyes !: | Maandag, juli 21, 2003 23:38 |
| mooi van je, ik ben anders wel wat bang voor en van de dood, liefs marina |
|
| snottebel: | Maandag, juli 21, 2003 20:29 |
| maaike, mooi geschreven meid! groetjes |
|
| wijnand.: | Maandag, juli 21, 2003 18:24 |
| De dood neemt maar inderdaad de herinneringen aan iemand hou je altijd bij je Mooi gedicht |
|
| Bert Lagom: | Maandag, juli 21, 2003 17:23 |
| Het leven kent mooie dagen, maar ook minder goede dagen. De kunst is om een evenwicht te vinden tussen deze beiden. Maar ik vind het heel mooi beschreven. Denk altijd aan elk moment dat je dierbaar is. Zo kan je dan wel veel kracht putten, om verder te leven. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: °~Maaike~° | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||