Herinnering
Avond,
Het strand,
golven breken op de rotsen.
De zon,
laat zich zakken in zee.
Duisternis valt.
In het zand,
zie ik twee namen staan,
Ze lijken onafscheidelijk,
met elkaar verbonden.
Totdat er met kracht een golf,
deze namen wist.
Ochtend,
Met al haar pracht en praal,
zie ik de zon weer reizen uit de zee.
De duisternis verdwijnt,
licht is nu gekomen.
Een nieuwe dag is aangebroken.
Nog één keer schrijf ik,
mijn naam in het zand.
En jouw naam dragend in mijn hart.
neem ik met me mee.
En onze namen met elkaar verbonden,
is een herinnering aan hoe liefde moet zijn.
Bedankt
Liefs JJ
Reacties op dit gedicht
| Elizabethh: | Woensdag, maart 23, 2005 12:56 |
| Prachtig gedicht.. geen woorden voor... liefs Elizabethh |
|
| Jacobs Ivan: | Woensdag, juli 23, 2003 16:53 |
| PRACHTIG GEDICHT !!!! | |
| Cest moi: | Woensdag, juli 23, 2003 15:52 |
| Deze is echt mooi geschreven. groetjes | |
Over dit gedicht
| Auteur: JJ | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 23 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||