Reddingsboei
Donkere wolken dringen zich op
Duistere dromen in je hoofd
Diepe dalen in je leven
Je wacht op een reddingsboei
Maar zal iemand je die geven?
Oude man loopt over het strand
Turend naar de stille zee
Vervlogen passie in zijn hart
Woeste golven in zijn verleden
Stille storm steekt in je op
Zacht sluimerend in je ziel
Je verwacht geen reddingsboei
Je lijdt immers je eigen leven
Oude man zwemt in de zee
Zilte prikkeling van zijn heden
Bevecht de demonen in zijn hoofd
Vervlogen getijden vergetend
Eens ben jij die oude man
Strijdend je eigen stille strijd
Je bent je eigen reddingsboei
Zo eenvoudig is het leven
Duistere dromen in je hoofd
Diepe dalen in je leven
Je wacht op een reddingsboei
Maar zal iemand je die geven?
Oude man loopt over het strand
Turend naar de stille zee
Vervlogen passie in zijn hart
Woeste golven in zijn verleden
Stille storm steekt in je op
Zacht sluimerend in je ziel
Je verwacht geen reddingsboei
Je lijdt immers je eigen leven
Oude man zwemt in de zee
Zilte prikkeling van zijn heden
Bevecht de demonen in zijn hoofd
Vervlogen getijden vergetend
Eens ben jij die oude man
Strijdend je eigen stille strijd
Je bent je eigen reddingsboei
Zo eenvoudig is het leven
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Maandag, juli 28, 2003 10:42 |
| de een staande in de wind, de ander het water binnen gaande, zien zij elkaar aan, even hebben zij ermee te leven herkend te zijn. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Nam Kyoo | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 26 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||