DAT NAAR VROLIJK ROOK
dat naar vrolijk rook
daar komt hij aan
de anjers in het cellofaan
grote stappen en ruim
met zijn armen wapperen
je hebt hem nooit
gekend die grote vent
een glimlach van niet weten
veel vergeten om zijn mond
je wist nooit waar hij
stond als je hem nodig had
hij koos ook geen partij
als jij verloor in het debat
hij had iets luchtigs
dat naar vrolijk rook
het vluchtige dat lente
aan de mensen bood
de anjers in het cellofaan
zijn al vergaan, soms lijk
je zijn stap te horen, maar
zijn glimlach is verloren
wil melker
27/07/2003
Reacties op dit gedicht
| Erna Muermans: | Zondag, juli 27, 2003 19:00 |
| knipoog van Erna |
|
| MayadeBij: | Zondag, juli 27, 2003 14:44 |
| Ik sluit me direct bij Roan Solskjaer aan, SMAK! | |
| Roan Solskjaer: | Zondag, juli 27, 2003 11:49 |
| Mooooi! :) | |
| wil melker: | Zondag, juli 27, 2003 11:31 |
da laatste strofe.. de anjers in het cellofaan zijn al vergaan, vaag is soms zijn stap te horen maar die glimlach is verloren wil |
|
| Evy*: | Zondag, juli 27, 2003 11:27 |
| heel mooi omschreven Wil!!! Zijn glimlach is verloren, de gedachte zal altijd blijven bestaan... liefs, Evy |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 27 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||