tegen rotsen van zwart basalt
een hart verdonkeremaant
door het grauw van duisternis…
De nacht getemd met lede ogen
het daglicht aanschouwt als gif
verblindt door de gallige realiteit
deed ik afstand van reëel besef…
De offerande, slechts een bagatel
door ogen gezien uit een lepe ziel
een drassige bodem trok mij ten onder
uitgestoken handen verborgen zich…
| Carama Chad: | Maandag, juli 28, 2003 00:21 |
| Ik krijg het er kil van nu is de vraag of ik me nu vrolijk moet voelen :P (ironie) ^__^ |
|
| Auteur: Jeffry | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 juli 2003 | ||
| Thema's: | ||