Vriendin.
Vriendin.
Zeker, m’n vrouw,
ik ben al eenzaam geweest,
ik heb al gemist
en ik mis al
het missen van eender wie.
Ik heb genoten
van het genot
dat ik toen pijn
verkoos te noemen.
Ik heb al geleden
m’n vrouw, onder
je leed. Ik heb al
eerder, geen lach
kunnen verdragen.
Het jeukte
in de mondhoeken,
als nu bij het genot
van de vriendschap
die pijnlijk verschilt
van de pijn van
het alleen-zijn.
Mijn tol, m’n vriendin,
is het tollen.
Reacties op dit gedicht
| lani: | Vrijdag, augustus 15, 2003 21:23 |
| graag gelezen, herlezen, als steeds! x-x-x |
|
| waterval: | Woensdag, augustus 13, 2003 21:58 |
| oefening baart euh....minder jeuk.....;-)))) (vooral véél trainen...) Mooi gedicht...... véél liefs,... van waterval~~~ |
|
| pooky: | Woensdag, augustus 13, 2003 18:57 |
| ...! knap Ilse |
|
| MayadeBij: | Woensdag, augustus 13, 2003 16:31 |
| Rrrrrrrroaaaaarrrrrrrrrr! | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 13 augustus 2003 | ||
| Thema's: | ||