HET ZWART VAN LATE AVONDEN
het zwart van late avonden
ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde de middagzon
en tunnelde de schemer
met het zwart van late avonden
werd magisch realist
joeg het laatste restje daglicht
door de kist naar grijze wagens
de nacht heeft ons begraven
in het donker van vergetelheid
maar de vlag heb ik gedragen
wil melker
21/08/2003
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, augustus 22, 2003 00:30 |
| en toch ... elke nacht wordt gevolgd door weer een dag; en elke vergetelheid wordt door een nieuwe herinnering vervangen. Mooi (zoals altijd). Liefs / sunset |
|
| MayadeBij: | Donderdag, augustus 21, 2003 10:49 |
| Dit is echt 1 hele mooie van je Wil! Knap hoeveel beelden het door elkaar oproept, kus, | |
| lani: | Donderdag, augustus 21, 2003 08:46 |
| als je de vlag gedragen hebt, zal de nacht nooit inktzwart worden wil...:) herinneringen nooit mee begraven... x-x-x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 21 augustus 2003 | ||
| Thema's: | ||