uit het ik-tijdperk
eer raampje in je hoofd
waardoor ik kan kijken
als de gerdijnen open zijn
maar ze zijn gesloten.
Soms zie ik in je ogen
een spoor van eenzaamheid
meer zie ik niet
wat zou ik ze graag zien stralen.
Je bent een aardige "jongen"
voor mij maakt het niet uit
wie of wat je bent
ik hoop dat je mij ook mag.
Op zich is het fijn dat ik zie
dat je heb moeilijk vindt
voor jou, misschien
maar in ieder geval voor mezelf.
Nu weet ik tenminste zeker
dat ik uit het ik-tijdperk ben
ik zie de pijn van anderen weer
en vind mijn eigen "problemen" niet zo belangrijk meer.
waardoor ik kan kijken
als de gerdijnen open zijn
maar ze zijn gesloten.
Soms zie ik in je ogen
een spoor van eenzaamheid
meer zie ik niet
wat zou ik ze graag zien stralen.
Je bent een aardige "jongen"
voor mij maakt het niet uit
wie of wat je bent
ik hoop dat je mij ook mag.
Op zich is het fijn dat ik zie
dat je heb moeilijk vindt
voor jou, misschien
maar in ieder geval voor mezelf.
Nu weet ik tenminste zeker
dat ik uit het ik-tijdperk ben
ik zie de pijn van anderen weer
en vind mijn eigen "problemen" niet zo belangrijk meer.
Reacties op dit gedicht
| lieke: | Zaterdag, augustus 30, 2003 10:23 |
| hai danique, hij zal vast wel eens eenzaam zijn en ook daarom zal hij echt blij zijn dat jij aardig tegen hem bent!! -X- | |
Over dit gedicht
| Auteur: Danique | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 augustus 2003 | ||
| Thema's: | ||