Bedenkingen
Lange tijd heb ik naar de afbeelding,
van de met doornen gekroonde Christus,
zitten staren, naar de bloeddruppels,
die over het voorhoofd neersijpelden.
Zijn gekwelde blik, die me zo doordringend aankeek.
Hoezeer had ik met deze man te doen,
Het was onwezenlijk stil rond mij
Alsof de wereld stokte.
Vaak stelde ik me bij dit alles vragen,
Want hoeveel deze man had geleden
Weet alleen de man zelf.
van de met doornen gekroonde Christus,
zitten staren, naar de bloeddruppels,
die over het voorhoofd neersijpelden.
Zijn gekwelde blik, die me zo doordringend aankeek.
Hoezeer had ik met deze man te doen,
Het was onwezenlijk stil rond mij
Alsof de wereld stokte.
Vaak stelde ik me bij dit alles vragen,
Want hoeveel deze man had geleden
Weet alleen de man zelf.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, september 02, 2003 22:40 |
| van de man naar mededogen, van dit ogenblik naar verlangen de ander in zijn lijden te bevrijden, tenminste innerlijk te bereiken. groetje, hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 01 september 2003 | ||
| Thema's: | ||