Niet alleen, maar toch eenzaam
Ik heb het ondervonden.
Eenzaamheid is iets heel raars.
Op momenten met
heel veel mensen om je heen,
heb je toch dat rare gevoel.
Hoe komt dat nu toch?
Nee, het ligt niet aan hen,
zij doen hun uiterste best.
Toch voel je je alleen,
komen tranen boven.
Kan ik daar iets aan veranderen,
om me toch goed te voelen?
’t Is niet alleen nu,
dat ik me soms eenzaam voel,
nee, ’t is me al vaker overkomen.
Er is nog iets dat
me ontbreekt.
Ik hoop het vlug te vinden,
opdat die eenzaamheid
een vage herinnering worden mag.
Reacties op dit gedicht
| (im)mortal: | Woensdag, september 17, 2003 21:20 |
| weet wat je bedoeld maar als je toch die mensen om je heen hebt geef hen dan eens een grote knuffffff dan voel je toch beetje die warmte van de andere als je wil mag je knuffie hebben van mij knufffffffffffffffff ;-) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Sarie | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 17 september 2003 | ||
| Thema's: | ||