DE DAG BRANDSCHILDERT LICHT
de dag brandschildert licht
ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was te duur
tussen de grote wijnen
ik las de grijze hemel
in hun teruggekeerde as
wilde dat ik nooit geboren was
wil melker
20/09/2003
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Zaterdag, september 20, 2003 17:25 |
| Hmm.. nuja.. van mij een èchte kus! sMMakka! | |
| Evenstar21: | Zaterdag, september 20, 2003 12:21 |
| ik ben blij dat je geboren ben, anders had ik niet van je prachtige gedichten kunnen genieten. kuzzzzzzzzz | |
| Hans Winter: | Zaterdag, september 20, 2003 12:16 |
| geef aan je bede mee en wie je zijnde ontviel zal degene tegenover je liefdevoller toeschijnen. groetje, hans |
|
| sunset: | Zaterdag, september 20, 2003 08:30 |
| Waarom naar de hemel kijken als alles in je beschreven staat? Gisteren, vandaag, zelfs morgen lees je in je hart, je voelen. Zoals altijd, stijlvol-mooi verwoord. Liefs / sunset |
|
| lovegirl: | Zaterdag, september 20, 2003 07:55 |
| nou zeg dat meen je niet, je bent toch zeker nu wel blij dat je er wel bent, TOCH. liefs knuff lovegirl. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 20 september 2003 | ||
| Thema's: | ||