Ik weet het zelf niet..
Ik weet het zelf niet..
en in mijn ogen branden tranen
maar hun reden is me onbekend
was het enkel jullie vriendschap
heeft dat alles me te veel verwend
ik weet niet hoe ik me voel
enkel dat ik steeds huilen wil
ik smeek om liefde en om warmte
maar in mijn kamer blijft het stil
en zelfs als ik dan bij jullie ben
waar de liefde nooit veraf is
zelfs daar ga ik nog huilen
wat is het toch dat ik zo mis
dag en nacht huil ik al weken
maar het waarom dat ken ik niet
zelfs met al je warmte om me heen
word ik verstikt door dit verdriet
-25.09.2003-
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 26 september 2003 | ||
| Thema's: | ||