ogen lachen een gezicht vol feest
ik zet mijn oren uit
in een wereld vol geluid
wil jou en stilte om me heen
ik zie je lippen spreken
voel je stem, liefde kan
door het lawaai zo breken
ik raak je en mijn
handen zeggen wie je bent
de warmte zal ik nooit vergeten
je ogen lachen
een gezicht vol feest, je kussen
zijn nog nooit zo stil geweest
je opent in een warm onthaal
passie fluistert in bewegen
woordloos wordt genot gegeven
de wereld is een sprekend
voorbeeld van misbruikt geluid
laat woorden hun verhaal vertellen
wil melker
30/09/2003
| vinkje: | Dinsdag, september 30, 2003 11:08 |
| mooi. Liefs, | |
| nachtegaal: | Dinsdag, september 30, 2003 10:47 |
even reageren op sunset: als er staat : liefde kan door het lawaai zo breken is dat:lawaai breekt liefde zoals jij het zegt:liefde maakt stil. lees ik dat juist ??? het geeft het beeld een ander licht, denk ik ... Melker, naar gewoonte ;-) |
|
| jazzzz: | Dinsdag, september 30, 2003 10:41 |
| warm! (kwam als eerste in me op..) liefs, |
|
| Evenstar21: | Dinsdag, september 30, 2003 08:40 |
| mooi, mooier, mooist. Eigenlijk moet er nog een trap bij om dit gedicht in zijn volle waarde te omschrijven...kuzzzzzzzzzzz | |
| sunset: | Dinsdag, september 30, 2003 08:18 |
| Deze is weemoedig stil, gewoon mooi. Liefs / sunset PS: tegen jou mag ik het wel zeggen toch? Ik had in de 2de strofe, laatste zin, de woorden 'door het' laten wegvallen. Maar dat is mijn persoonlijk gevoel. En het woordje 'zo' had ik de klemtoon gelegd. |
|
| Margaritha: | Dinsdag, september 30, 2003 08:12 |
| Prachtig mooi geschreven! Groetjes, Margaritha |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 30 september 2003 | ||
| Thema's: | ||