zand
zittend op het strand
en spelend met het zand
het laten glijden door je vingers
en het omgooien van hand naar hand
zo'n klein iets
laat je beseffen
hoe snel en hoe kort je leven is
en wanneer het zand
glijd door je vingers
dan merk je hoe snel
je leven kan gaan
tot je bij het laatste hoopje aankomt
en dan ben je al bij je einde
en toch zit ik nog maar in het begin
en daarom
kan ik er maar beter wat van maken
en dat ga ik ook doen
wat dan kan ik weer leven
leven en gelukkig zijn
en leven
leven zonder pijn
en spelend met het zand
het laten glijden door je vingers
en het omgooien van hand naar hand
zo'n klein iets
laat je beseffen
hoe snel en hoe kort je leven is
en wanneer het zand
glijd door je vingers
dan merk je hoe snel
je leven kan gaan
tot je bij het laatste hoopje aankomt
en dan ben je al bij je einde
en toch zit ik nog maar in het begin
en daarom
kan ik er maar beter wat van maken
en dat ga ik ook doen
wat dan kan ik weer leven
leven en gelukkig zijn
en leven
leven zonder pijn
Reacties op dit gedicht
| Pieter De Waele: | Maandag, juli 23, 2001 18:23 |
| Ik vind dit een prachtig gedicht.Dit omschrijft echt wat er op dit moment door me heen gaat. | |
| thijs: | Zaterdag, maart 03, 2001 19:49 |
| Hey marjolein, erg mooi gedicht!!! Ik hoop dat het van af nu af aan veel beter met je zal gaan, ook met hulp vanh je lieve kevin! |
|
| black flower: | Zaterdag, maart 03, 2001 18:25 |
| Margreet meid, geweldig, zo mooi... | |
Over dit gedicht
| Auteur: marjoleincris | 
|
|
| Gecontroleerd door: Carama | ||
| Gepubliceerd op: 02 maart 2001 | ||
| Thema's: | ||