Geef jezelf aan mij
Ik ben bang
Zo angstig om te verliezen
het leven
Is niet zoals het moet zijn
Leven kan zo kil zijn
Niet weten wat ik moet doen
IK hou me hart goed vast
Maar begrijp het
Vertel mij
Dat de zon en maan schijnen in je ogen
Een fluisteraar ben ik voor jou
Heel zacht geef ik mij aan jou
Vertrouw mij
Twijfel niet
Ga je gevoel achterna
Voel je vrij en voel hoe het moet zijn
Hou me dicht bij je
IK wil zo veel zeggen
Maar mag het niet vertellen
De zon zakt en het donker bedondert mij
Reacties op dit gedicht
| Beau: | Zondag, oktober 05, 2003 21:12 |
| Echt zó herkenbaar, ik voel precies wat je bedoeld. Heel erg mooi. Liefs, Beau |
|
