hij is zo speciaal...
hij is zo anders dan andere..
Bij hem hoefde ik mezelf echt niet te veranderen.
Ik kon mezelf zijn,
En dat voelt echt fijn..
We konden samen overal over praten..
Over alle dingen die bij me dwars zaten..
We hebben het overal over gehad..
En nooit raakte ik je zat.
Wij horen bij mekaar,
Alleen die klote afstand houdt ons uit elkaar......
Bij hem hoefde ik mezelf echt niet te veranderen.
Ik kon mezelf zijn,
En dat voelt echt fijn..
We konden samen overal over praten..
Over alle dingen die bij me dwars zaten..
We hebben het overal over gehad..
En nooit raakte ik je zat.
Wij horen bij mekaar,
Alleen die klote afstand houdt ons uit elkaar......
Reacties op dit gedicht
| bia: | Woensdag, oktober 08, 2003 02:14 |
| ik weet precies wat je bedoel mij vriend woon ook niet om de hoek..het brengt wel is moelijk heden met zich mee..maar we moeten ons er door heen slaan..groetjes bianca | |
| katja: | Dinsdag, oktober 07, 2003 16:33 |
| herkenbaar en erg lastig, maar laat die afstand je vriendschap niet verpesten. liefs katja | |
| STARLIGHT: | Dinsdag, oktober 07, 2003 15:37 |
| Zo herkenbaar,laat de afstand niet tussen zoiets moois komen he... Veeel succes | |
Over dit gedicht
| Auteur: karlijn | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 07 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||