dit gedicht maak ik na aanleiding van een verhaal dat me kippenvel bezorgde..
van en voor een vriendin..


haar leven..

haar leven
heel even
t was aan het begin.
toen stond ze iets vaster..
er niets tegenin.

haar leven
een leven
voor haar gezin.
toen had ze alles..
jah heel in t begin.

haar leven
een leven
van haat en verdriet.
zo echt een leven..
zo je zelden nog ziet.

haar leven
opeens..
kon ze het zo niet meer aan
waarna ze besloot
van ons weg te gaan..

haar leven
wat ooit eens
een leven is geweest..
het leven een hel
de dood was haar feest..

haar leven
het maakt haar niet uit
wat iemand er van vind..
de pijn deed haar scheiden..
van man en van kind..

haar leven
een leven van kommer en kwel
t had zo mooi kunnen zijn..
ze kreeg slechts de hel
waarom mogen mensen niet heerlijk leven
en word er zo vaak een hel op aarde gegeven..

haar leven
wat even
haar leven was
t werd haar bijna ontnomen
voor haar nabestaanden gelukkig
is het mislukt..

haar leven
dat beetje wat ze nog had
is nu ook stuk
en al wat ze vroeg..
geef me een beetje geluk

haar leven..
t maakt niks uit..
wat jij er van vind
haar leven is hier.
haar ziel..is gone whith the wind..



veel liefs en hopenlijk kun jij ook ooit genieten van je leven meis.
je bent nu in goede handen..
heel veel beterschap en sterkte met je kindjes..
een kusssssssssssss van een heel goede vriendin..