Spreken is zilver, zwijgen blijkt g
Waarom heb ik jou vertrouwd?
Was ik weer een keer naïef,
Ik dacht : dit is echt een vriend.
Maar niets lijkt minder waar
Als ik hoor hoe je over me praat.
Ben me heel goed ervan bewust,
Dat ik je nooit om een gunst vroeg.
Iedere zin heb je uit zijn context getrokken,
Als ik je nu zou zien, zou op je kloppen!
Dus heel het gesprek fout geïnterpreteerd.
Heb al spijt dat ik met jou de moeite deed.
Zo zie je beste freaks,
Soms is spreken zilver,
Maar zwijgen blijft goud!!!
Was ik weer een keer naïef,
Ik dacht : dit is echt een vriend.
Maar niets lijkt minder waar
Als ik hoor hoe je over me praat.
Ben me heel goed ervan bewust,
Dat ik je nooit om een gunst vroeg.
Iedere zin heb je uit zijn context getrokken,
Als ik je nu zou zien, zou op je kloppen!
Dus heel het gesprek fout geïnterpreteerd.
Heb al spijt dat ik met jou de moeite deed.
Zo zie je beste freaks,
Soms is spreken zilver,
Maar zwijgen blijft goud!!!
Reacties op dit gedicht
| de nifter: | Maandag, oktober 27, 2003 13:09 |
| vervelend, dergelijke mensen. voor hen geldt: spreken is zilver, zwijgen schier onmogelijk... | |
| Boudaatje: | Maandag, oktober 27, 2003 12:45 |
| Die spreuk blijkt toch niet altijd juist te zijn, hoor, zwijgen heeft soms nog slechtere gevolgen, maar die spreuk moet je bekijken in de context van het verhaal... knuffies Boudaatje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: ;o)x | ||
| Gepubliceerd op: 27 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||