Fluisterend
Fluisterend,
Stil fluisterde je mijn naam
in onafgebroken woorden,
die je onweerstaanbaar maken
Woorden die zeggen
mij volledig te begrijpen
en mij met liefde, teder raken
Je zweeg op momenten
waarvan ik,
niet wist waarom
Maar die momenten
die vertellen mij,
dat het echt niet anders kon
Stil fluisterde je mijn naam
om de stilte
te verbreken
Alsof ons eeuwig samenzijn
nooit van die reden
was geweken
En breken
we onze vriendschap niet
door simpelweg
te spreken
Reacties op dit gedicht
| Tante Pollewop: | Zaterdag, november 29, 2003 22:12 |
| Spreken is zilver..Zwijgen is goud..... Liefs, T.p |
|
| Amarena: | Woensdag, oktober 29, 2003 22:44 |
| de kunst van het zwijgen verstaan slechts weinigen, koester het Liefs, Amarena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sorriso promise | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 oktober 2003 | ||
| Thema's: | ||