Gestorven traan
Ach, we hadden nog zo vaak,
met elkaar wat kunnen praten.
Moesten we afscheid nemen van elkaar?
Het valt ontzettend zwaar,
Een vriend te laten gaan.
Lippen die trillen, als ik eraan denk,
en een traan zoekt z’n weg langs mijn wangen,
Om te sterven op mijn lippen.
Reacties op dit gedicht
| Oorlam: | Dinsdag, november 04, 2003 13:05 |
| de traan smaakt zout/ en dan besef ik/ door water toe te voegen/ de traan minder zout smaakt/ ik besprenkel mijn gelaat met fris water/ kijk in de spiegel/ een mooie dag komt |
|
| Green Tea: | Dinsdag, november 04, 2003 11:47 |
| Prachtig... Knap om zo'n mooi dichtje te kunnen schrijven over een triest onderwerp... Liefs , |
|
| de nifter: | Dinsdag, november 04, 2003 09:59 |
| vooral die laaste 2 zinnen zijn erg mooi. graag gelezen | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 04 november 2003 | ||
| Thema's: | ||