Het heengaan van een einde.
Het heengaan van een einde.
Ik heb de dood vaak in mijn zakken gedragen,
soms kietelde ze mijn dijen, soms viel ze eruit.
Nu is ze verloren, kwijt, of met de witte paarden
op stal gezet. Ik heb geen nood meer aan een einde.
Het raaskallen is verbloemd, althans het slaapt,
onder de schors van het verduren van heel vaak,
heel veel spelen en een weelde aan gelach en ach,
schadende overdaad van lip en lichaam, ik heb je
graag gemogen, voor het gebogen gaan. Je was te
zwaard en vlijm en als kanten van suikerkorrels,
te luid, te stuit. Onkruid vergaat niet, jij wel.
Of heb ik gewoon leren nippen en fijnproeven,
van het fluweelzachte grijs, het verachtte alleen,
de verwachtte dood van de zakdoek? Je was mijn
laatste adem, een lange, dat mag je weten, en veel
ben ik vergeten, maar niet dat je in mijn zakken zat.
Reacties op dit gedicht
| eye-d: | Maandag, november 10, 2003 18:22 |
| heel sterk charly graag gelezen |
|
| MayadeBij: | Woensdag, november 05, 2003 20:11 |
| Zozo, een prijsje voor originaliteit.. Toe maar.. =:)}}) RRRRRrrrrroaaaaarrRRRRR | |
| jazzzz: | Woensdag, november 05, 2003 11:05 |
| *stil* (weet niet meer te zeggen dan dat ik het heel mooi vind) liefs, |
|
| *Shanti*: | Woensdag, november 05, 2003 08:43 |
| Wonderlijk gedicht, moet je over nadenken. Liefs, namasté, Shanti |
|
| Jannie Hoogendam: | Woensdag, november 05, 2003 07:08 |
| Geinspireerd in het nachtelijk uur, zijn de meeste gedichten zo zuiver, zo puur... Dit verdient de originaliteits-prijs... xxx Jannie |
|
| wijnand.: | Woensdag, november 05, 2003 00:47 |
| wonderschoon | |
| Sheena: | Woensdag, november 05, 2003 00:34 |
| mag ik hieronder gewoon even heel stil zijn, bewogen door de schoonheid, zit ik dus stil Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 05 november 2003 | ||
| Thema's: | ||