Verzoening..
Verzoening..
steeds weer glijden tranen hun verlangen
over veel gelopen paden naar het zwart
waar blinden meester zijn in vinden
van alles wat je eigenlijk niet zoekt
woorden fluisteren stil gekende waarheid
enkel doven horen toe maar zij zwijgen
want niemand zou geloven dat net zij
diegenen zijn die begrijpen en verstaan
nagels krassen door het zwakke hart
waar heet rood bloed de wonden zoent
blijft smeken tot eeuwige verzoening
van zichzelf met de buitenwereld
-10.11.2003-
Reacties op dit gedicht
| DaiSy: | Donderdag, november 13, 2003 09:42 |
| Onvoorstelbaar mooi! | |
| The Slayer: | Dinsdag, november 11, 2003 00:15 |
| wauw..!!!! deze is echt mooi geschreven meisie !! krijg er effe koude rillingen van...... hou vol hé !!!! ni opgeven groetiekes Slayertje ps : de woendsag kom ik richting gent, zal proberen de video ineens mee te nemen, mocht je het willen... |
|
| Robski: | Maandag, november 10, 2003 20:28 |
| Stapje voor stapje schatje :) *kussss* Mooi geschreven :) Luf joe :) ikke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 10 november 2003 | ||
| Thema's: | ||