In de steek gelaten
Bang
Ik hoef niet bang te zijn
ook al is er pijn
Ik moet geloven in in mijn eigen
En mij van binnen niet laten bedreigen
Bang
Ben ik niet alleen
Dennis en ik zijn samen 1
Ik zal hem steunen
hij mag altijd op mijn schouder leunen
Bang
Om toch hem kwijt te raken
Om mensen hun wraken
kan er niet meer tegen
Mijn leven is net een druppel regen
Bang
Om weer de pijn te voelen
En weer jaren om onzekerheid woelen
Ik moet alles los laten gaan
Waardoor ik gelukkig op mijn voeten zal staan
Bang
Om alles kwijt te raken om mij heen
Iedereen laat mij vallen als een baksteen
Het doet pijn
En voor mij hoeven ze er niet meer te zijn
Reacties op dit gedicht
| Nerissa: | Donderdag, april 08, 2004 22:45 |
| ik kan nix meer zeggen hoor ik weet echt niet waar je het vandan haalt je kan het echt helemaal goed joh ga zo door meid ik vindt je echt heel goed echt heel heel heel heel heel goed hoor super goed echt |
|
| Boudaatje: | Donderdag, november 13, 2003 22:15 |
| een dichtie die raak vind ik. Heb gelijk jessica, geloof liever in jezelf dan in anderen. Doe wat jij juist vind ook al zijn anderen er tegen en nemen ze door jouw beslissing wraak op jouw, juist odmat je niet handeld naar hun mening. Knuffels Boudaatje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: jessica | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 13 november 2003 | ||
| Thema's: | ||