Waar leef je voor
Alleen maar verdriet en pijn
ik vraag me af zal er ook nog wat anders zijn.
Ik weet het niet meer
het doet doet zo zeer.
Je moet voor je kinderen zorgen die zijn nog klein,
maar wie zorgt er dan voor mijn.
Ik ben te vaak belazerd en in de maling genomen,
ik denk weleens eigen schuld,je laat het je gewoon overkomen
Op een gegeven moment weet je niet beter je laat het gewoon toe, maar om zo verder te moeten leven ben ik moe.
Ik schrijf dit met een traan,
en hoop dat ik ook ooit rust en geluk mee mag maken.
Nou ja laat me maar in die waan.
Als ik dan de lach van mijn kinderen zie verdwijnt een
beetje de pijn en verdriet.
Daar leef ik voor.
a
ik vraag me af zal er ook nog wat anders zijn.
Ik weet het niet meer
het doet doet zo zeer.
Je moet voor je kinderen zorgen die zijn nog klein,
maar wie zorgt er dan voor mijn.
Ik ben te vaak belazerd en in de maling genomen,
ik denk weleens eigen schuld,je laat het je gewoon overkomen
Op een gegeven moment weet je niet beter je laat het gewoon toe, maar om zo verder te moeten leven ben ik moe.
Ik schrijf dit met een traan,
en hoop dat ik ook ooit rust en geluk mee mag maken.
Nou ja laat me maar in die waan.
Als ik dan de lach van mijn kinderen zie verdwijnt een
beetje de pijn en verdriet.
Daar leef ik voor.
a
Reacties op dit gedicht
| pramodah: | Dinsdag, maart 13, 2001 11:14 |
| erica het leven is vallen en opstaan.....ook voor jou komt er weer een dag van geluk en laat die kinderlach jou hulp zijn........ | |
Over dit gedicht
| Auteur: erika | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 maart 2001 | ||
| Thema's: | ||