plooiden zich tegen de kou
ik hoorde stilte
in het schreeuwen
van de vogels
ze schrokken op
geluid vloog
boven vleugels uit
ze zwermden op
het vlagen van de wind
streken neer en plooiden
zich tegen de kou
wit stroomlijnde rust
lucht verstrakte blauw
ik wil mee
wiegen tussen wolken
gedragen worden
door de lucht, spiralen
in de warmtekolken
rusten op een trage vlucht
geef mij de hemel
want de aarde is te laag
te traag in zijn bestaan
zij vliegt geen vogel tussen
de planeten, de oerknal
is in haar allang vergeten
wil melker
19/11/2003
| M@ri@: | Donderdag, november 20, 2003 14:36 |
| met warm hartbeleven plooibaarheid geven aan vogelvrij zweven in vrij geestbeleven liefs, *boselfje* |
|
| Boudaatje: | Woensdag, november 19, 2003 22:14 |
| pfff een pracht van een dichtie!!!!! Was je aan het dromen???Dan wil ik die droom wel van je lenen hoor! knuffs Boudaatje |
|
| sissi: | Woensdag, november 19, 2003 11:03 |
| mag ik mee met jou? knuffeltjes sissi |
|
| Jannie Hoogendam: | Woensdag, november 19, 2003 11:00 |
| heerlijk om te lezen en mee te vliegen boven de te trage aarde prachtig... liefs Jannie |
|
| Janneke Koster-Baas: | Woensdag, november 19, 2003 10:17 |
| Zou graag op de vleugels van een vogel, hoog in de lucht mee willen vliegen. Dit is weer een kunstwerk van de bovenste plank. Liefs Janneke |
|
| sylvievdv: | Woensdag, november 19, 2003 10:03 |
| heel mooi, maar geef mij maar het mens zijn... ook al een moeilijke opdracht niet? heel knap allesinds veel liefs sylvie |
|
| nachtegaal: | Woensdag, november 19, 2003 09:23 |
deel drie draagt mijn voorkeur weg. dat voel ik aan. daar droom ook ik van. grtz van vogel |
|
| Erna Muermans: | Woensdag, november 19, 2003 08:56 |
| een pracht gedicht weer Wil heel herkenbaar ook in gevoel graag gelezen liefs Erna |
|
| wijnand.: | Woensdag, november 19, 2003 08:26 |
| Ik zie het helemaal voor me Een juweel dit gedicht |
|
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2003 | ||
| Thema's: | ||