Momentopname
Gevoel voor richting kwijt,
Alles voelt dubbel aan.
Gedachten doorspekt van spijt,
De weg alleen verdergaan.
Wakker willen worden
Een slechte droom lijkt dit.
Wensen die bedeesd verdorden,
Beseffen dat je hier alleen zit.
Een enkeling proeft in het duister,
Stilte met stem willen doorbreken.
Benader me, koester woord en luister,
Knuffel als een warme deken.
En toch…
Vraag niet verder, wreek niets.
Niet lijkt te kunnen verrijken.
Ontwijk m’n blik, ontbreek op afstand liefst.
Mij rest enkel nog bezwijken.
Reacties op dit gedicht
| Phoweyk: | Maandag, november 24, 2003 18:19 |
| de perfecte woorden voor deze momentopname.. Je manier raakt me op een herkenbare manier en toch heel ver weg, ach, laat mij maar ijlen, dit gedicht is mooi, das de hoofdboodschap.. Ik vind het altijd fijn reacties van je te lezen, dank je en o, zo veel sterkte.. ik mail je snel:), knuf en kusje,.. |
|
| Robski: | Donderdag, november 20, 2003 21:35 |
| Misschien dat je op een wankele touwbrug over een moeilijk ravijn moet.. maar mocht je vallen dan zorg ik er wel voor dat er een net hangt :) Mooi geschreven.. weet dat je er niet alleen voor staat in ieder geval :) Liefs, Rob |
|
| Ninandra: | Donderdag, november 20, 2003 21:26 |
| Hard en kil.. pijnlijk Veel sterkte! |
|
| Oorlam: | Donderdag, november 20, 2003 13:16 |
| aangrijpend geschreven, ondanks niet verder vragen toch een grote aai, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Serenity | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 20 november 2003 | ||
| Thema's: | ||