OM IN MORGEN TE WONEN
om in morgen te wonen
laat me maar
zweven, even,
wiegen in wolken
alles vergeten
weten van
je vertrouwen
los van het aarden
dat schulden vergaarde
om je te pressen
in zijn moraal
zonder gevoel
ja, zij allemaal
zwaar zijn je voeten
van al dat geploeter
moerassig de wegen
ijskoud de regen
ik gaf je een hand
daar kon je niet tegen
was te dichtbij
dat voelde niet vrij
nog ga ik je pad om
in morgen te wonen
vandaag was te nat, nu
gaan we eindelijk schonen
wil melker
23/11/2003
Reacties op dit gedicht
| Janneke Koster-Baas: | Zondag, november 23, 2003 20:06 |
| om in morgen te wonen kun je dan het pad vandaag al schonen? liefs Janneke xxxxx |
|
| Vinkje: | Zondag, november 23, 2003 16:18 |
| Mooi Liefs, |
|
| *Shanti*: | Zondag, november 23, 2003 13:18 |
| Morgen is er helaas nog niet, alleen het Hier en NU. Jullie pad zal zeker weer een keer over rozen gaan! Groetjes, namasté, Shanti |
|
| Jacobs Ivan: | Zondag, november 23, 2003 12:13 |
| mooi ! | |
| nachtegaal: | Zondag, november 23, 2003 10:39 |
je gaf me een hand zonder te vragen. I k keek toen heel schuchter. Zou ik het wel wagen? warm schrijfsel ,Will grtz van vogel |
|
| M@ri@: | Zondag, november 23, 2003 09:18 |
| geschoond pad van loslating leidt naar ware bevrijding liefs *boselfje* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 23 november 2003 | ||
| Thema's: | ||