Prikoogjes
Iedere keer weer, die prikogen
Die ongevraagd komen
Je kan er niet aan ontkomen
Al wil je in het tegendeel geloven
Iedere traan die prikt
Geven het gevoel, alsof je stikt
In je keel een krop, je slikt
Je hebt ze niet meer onder controle
Brandende ogen van het huilen
Je laat ze achter je zonnebril
Nu schuilen
Reacties op dit gedicht
| Janneke Koster-Baas: | Donderdag, december 18, 2003 14:45 |
| Je hoeft tranen en prikogen niet achter een zonnebril verschuilen, huil als het nodig is, het lucht zo op. (wou dat ik het eens kon) liefs Janneke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 december 2003 | ||
| Thema's: | ||