het brandende kaarsje is gedoofd
Ze was ooit een mooie, brandende kaars
Met fel, schitterend licht.
Altijd een lach op haar gezicht.
Maar het licht werd minder.
Het schitterde minder fel.
Ze zat niet meer lekker in haar vel.
Na een lang gevecht met zichzelf.
Met veel verdriet en pijn.
Besloot ze dat ze weg van hier wilde zijn.
Dat mooie, schitterende kaarsje.
Heeft ze nu zelf uitgemaakt.
Zodat ze kan rusten, na al wat ze heeft meegemaakt.
Met fel, schitterend licht.
Altijd een lach op haar gezicht.
Maar het licht werd minder.
Het schitterde minder fel.
Ze zat niet meer lekker in haar vel.
Na een lang gevecht met zichzelf.
Met veel verdriet en pijn.
Besloot ze dat ze weg van hier wilde zijn.
Dat mooie, schitterende kaarsje.
Heeft ze nu zelf uitgemaakt.
Zodat ze kan rusten, na al wat ze heeft meegemaakt.
Reacties op dit gedicht
| DreamQueen: | Woensdag, augustus 09, 2006 12:52 |
| nooit de moed opgeven, elk mens is veel waard, dus jij ook liefs van DreamQueen |
|
| ~Reality~: | Zaterdag, december 27, 2003 12:37 |
| *kippevel* zoo onwijs erg =''( heel veel sterkte ermee liefs |
|
| brinkieloontje: | Vrijdag, december 26, 2003 21:46 |
| mooi.. maar echt treurig.. Stert.e. XXX ilona |
|
| mirky: | Vrijdag, december 26, 2003 21:33 |
| heel mooi omschreven! | |
Over dit gedicht
| Auteur: darkangel | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 26 december 2003 | ||
| Thema's: | ||