wie is dat
ik weet niet meer wie ik ben
hoe ik heet ,wat ik voel of wie ik ken
ik weet niet meer wat ik wil
het is zo stil
waar is dat kleine meisje
waar iedereen van hield
waar is dat kleine meisje
wat heeft haar toch bezielt
ik heb zo een raar gevoel
't is troebel in mijn hoofd
hetleven is niet mooi
zoals iedereen beloofd
was ik maar terug vier
terug dat meisje vol plezier
dat meisje zonder zorgen
dat uit keek naar morgen
nu wil ik niet meer leven
mijn leven heeft geen zin
ik wil terug gaan slapen
en beginnen van in begin
hoe ik heet ,wat ik voel of wie ik ken
ik weet niet meer wat ik wil
het is zo stil
waar is dat kleine meisje
waar iedereen van hield
waar is dat kleine meisje
wat heeft haar toch bezielt
ik heb zo een raar gevoel
't is troebel in mijn hoofd
hetleven is niet mooi
zoals iedereen beloofd
was ik maar terug vier
terug dat meisje vol plezier
dat meisje zonder zorgen
dat uit keek naar morgen
nu wil ik niet meer leven
mijn leven heeft geen zin
ik wil terug gaan slapen
en beginnen van in begin
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Zondag, december 28, 2003 00:03 |
| ook groten hebben het nodig soms even klein te zijn om een telkens nieuw begin van leven te vinden, kerst is het feest omdat het zou kunnen, groetje van een wintertje, hans |
|
| nienk: | Zaterdag, december 27, 2003 19:13 |
| mooi geschreven, en ook herkenbaar. sterkte, liefs nienke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: gestoort meisje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 27 december 2003 | ||
| Thema's: | ||