JE LEGT ME AAN EN ZOOGT ME DROMEN
je legt me aan en zoogt me dromen
mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien of de zon
jas aan bij gelegenheid
ik sla
in kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
ik wacht
tot niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en zoogt me dromen
ik drink
de toekomst in
met jou de verten
nader, kom dichterbij
wil melker
09/01/2004
Reacties op dit gedicht
| M@ri@: | Zaterdag, januari 10, 2004 23:37 |
| mmm schitterbaar warm streelbaar liefs *boselfje* |
|
| lommert: | Vrijdag, januari 09, 2004 16:38 |
| echte onvervalste poezie/van genoten Wil/ ik wacht op vleugels naar het volgende/ je willemmien |
|
| jackie53: | Vrijdag, januari 09, 2004 15:15 |
| Heel mooi,loopt als een trein!!!! | |
| Stompie: | Vrijdag, januari 09, 2004 11:51 |
| Mijn boezemvriend doet het weer. | |
| Quo Vadis?: | Vrijdag, januari 09, 2004 11:33 |
| Eindhoven, Wil? *knipoogie!* ;o))x |
|
| nachtegaal: | Vrijdag, januari 09, 2004 11:24 |
vraag me niet waarom maar deze vind ik heel erg mooi glimlachje van vogel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||