Kwestie van leven of dood
Kwestie van leven of dood
Een jongen fietste over de weg en hij dacht na over het leven,
hij was depressief en dacht: wat heeft dit leven mij nog te geven.
Hij kwam bij een kruispunt en was zo in gedachten
dat hij vergat om uit te kijken,
een auto kwam hem tegemoet, die reed veel te snel,
hij kon de jongen niet meer ontwijken.
De auto botste frontaal op de jongen, de schade was erg groot,
de automibilist stapte uit en met schrik in zijn benen keek hij naar de fietser, die lag zo stil, die jongen leek wel op slag dood.
Na 5 lange minuten wachten was de ambulance eindelijk op de plek aangekomen,
de jongen was er ernstig aan toe en werd met de ambulance meegenomen.
In het ziekenhuis werd de jongen snel behandeld en werden er foto's gemaakt,
maar de artsen konden niet voorkomen dat de jongen inmiddels in coma was geraakt.
Na negentien dagen in coma belde de arts zijn ouders op en zei: ik heb geen goed bericht,
zijn toestant gaat achteruit, jullie kunnen beter even komen, het einde is in zicht.
De familie zat rond zijn bed, verdrietige ogen waren op hem gericht,
de jongen opende zijn ogen en zag ineens een fel licht.
Iemand riep hem, hij kon het amper horen,
toen herkende hij de stem, het was een oude vriend die hij was verloren.
Hij zei: kom naar me toe, hier heb je alle rust, ik wacht op je en hij verdween.
De jongen zat in twijfel, hij zag alle familie om zich heen.
Die familie was hem dierbaar, hij zag al het verdriet op hun gezicht.
Met tranen in zijn ogen maakte hij zijn keuze, hij koos voor de eeuwige rust, hij koos voor het felle licht.
Een jongen fietste over de weg en hij dacht na over het leven,
hij was depressief en dacht: wat heeft dit leven mij nog te geven.
Hij kwam bij een kruispunt en was zo in gedachten
dat hij vergat om uit te kijken,
een auto kwam hem tegemoet, die reed veel te snel,
hij kon de jongen niet meer ontwijken.
De auto botste frontaal op de jongen, de schade was erg groot,
de automibilist stapte uit en met schrik in zijn benen keek hij naar de fietser, die lag zo stil, die jongen leek wel op slag dood.
Na 5 lange minuten wachten was de ambulance eindelijk op de plek aangekomen,
de jongen was er ernstig aan toe en werd met de ambulance meegenomen.
In het ziekenhuis werd de jongen snel behandeld en werden er foto's gemaakt,
maar de artsen konden niet voorkomen dat de jongen inmiddels in coma was geraakt.
Na negentien dagen in coma belde de arts zijn ouders op en zei: ik heb geen goed bericht,
zijn toestant gaat achteruit, jullie kunnen beter even komen, het einde is in zicht.
De familie zat rond zijn bed, verdrietige ogen waren op hem gericht,
de jongen opende zijn ogen en zag ineens een fel licht.
Iemand riep hem, hij kon het amper horen,
toen herkende hij de stem, het was een oude vriend die hij was verloren.
Hij zei: kom naar me toe, hier heb je alle rust, ik wacht op je en hij verdween.
De jongen zat in twijfel, hij zag alle familie om zich heen.
Die familie was hem dierbaar, hij zag al het verdriet op hun gezicht.
Met tranen in zijn ogen maakte hij zijn keuze, hij koos voor de eeuwige rust, hij koos voor het felle licht.
Reacties op dit gedicht
| BabYguwl: | Woensdag, maart 03, 2004 22:00 |
| wo0w..egt een mooi gedicht!!..krijg r gewo0n rillinge van..en de rest van je gedichtjes ookk..egt mooi...(ps: thnxX voor je reaktie!)...liefSs..naiziraa | |
| Luijkx: | Zondag, februari 29, 2004 16:50 |
| Wauw, kreeg er kippenvel van Gerjan! Niet normaal. Nou hier komt hij dan Iemand die zo goed dicht als jij, Krijgt een dikke kus van mij Haha! Een digitale kus dan ;) Liefs, Laura |
|
| meisjuh: | Woensdag, januari 14, 2004 00:36 |
| mooi gechreven liefs, pricilla |
|
| ***engeltjuh***: | Dinsdag, januari 13, 2004 23:09 |
| waarom krijg ik van een meisje nou nooit eens de reactie: iemand die zo goed dicht als jij krijgt een dikke kus van mij... hahaha :P |
|
| lovegirl: | Dinsdag, januari 13, 2004 20:28 |
| snik prachtig gedaan liefs lovegirl |
|
| ikkuh: | Dinsdag, januari 13, 2004 16:40 |
| damn... ik krijg er tranen van in me ogen... heel mooi geschreven... super herkenbaar... omg... echt wauw gewoon... dank je | |
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 13 januari 2004 | ||
| Thema's: | ||